ନବେ ବର୍ଷରେ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା: ‘ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦିବସ’ ମାନ୍ୟତା ଦାବି ସହ ରୂପେଲି ପରଦାର ଭବିଷ୍ୟତ ନେଇ ମାନସ ମନ୍ଥନ
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ଜଗତ ପାଇଁ ଏକ ଗୌରବମୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ନବେ ବର୍ଷରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିବା ବେଳେ ଏହାର ଅତୀତର ସ୍ମୃତିଚାରଣ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ସମ୍ଭାବନାକୁ ନେଇ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି ଓଲିଉଡର ବହୁ ନାମୀଦାମୀ କଳାକାର, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ପ୍ରଯୋଜକ ଏବଂ ଟେକ୍ନିସିଆନ୍। ଏହି ବିଶେଷ ଅବସରରେ ଆଜିର ଦିନଟିକୁ ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ‘ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦିବସ’ ଭାବେ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ କଳାକାର ସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୃଢ଼ ଦାବି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି।
ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କଲେ, ଏହି ମେଳି କେବଳ ଏକ ଉତ୍ସବ ନଥିଲା, ବରଂ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ସ୍ଥିତି ଓ ଗତିକୁ ନେଇ ଏକ ଗମ୍ଭୀର ସମୀକ୍ଷା ଥିଲା ଯାହାର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଥିଲା ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟର ଘୋର ଅଭାବ: ନବେ ବର୍ଷର ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା ପରେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାରେ ସିନେମା ହଲ୍ ବା ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟର ଅଭାବ ଏକ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି। ଆଲୋଚନା କାଳରେ କଳାକାରମାନେ ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉଠାଇଥିଲେ ଏବଂ ଭିତ୍ତିଭୂମିର ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିଲେ। ଏହା ସହିତ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସ୍ୱୀକୃତି: ୨୦୨୬ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିଜର ଗୁଣବତ୍ତା ବଳରେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଛି, ଯାହା ଶିଳ୍ପ ପାଇଁ ଏକ ଶୁଭ ସଙ୍କେତ। ଏହି ସଫଳତାକୁ ଆହୁରି କିପରି ସୁଦୃଢ଼ କରାଯାଇପାରିବ ସେନେଇ ଏକ ବ୍ଲୁ-ପ୍ରିଣ୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ସଭାରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରାଯାଇଥିଲା।
କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଗବେଷକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଓଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅତୀତ ସହ ଯୋଡ଼ିଥିଲା। ତେବେ, ଏହି ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସ ମଧ୍ୟରେ ଏକ କଠୋର ବାସ୍ତବତା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକପାତ କରାଯାଇଥିଲା। ନବେ ବର୍ଷର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତିଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାରେ ସିନେମା ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟ ର ଘୋର ଅଭାବ ରହିଛି, ଯାହା ଶିଳ୍ପର ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶରେ ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ସାଜିଛି। ନୂତନ ସମ୍ଭାବନାକୁ ଖୋଜିବା ସହ ଏହି ଭିତ୍ତିଭୂମି ଜନିତ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ କଳାକାରମାନେ ଦୃଢ଼ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିଛନ୍ତି।
ଏହି ବିଶେଷ ଦିନଟିକୁ ଚିରସ୍ମରଣୀୟ କରି ରଖିବା ପାଇଁ, ଆଜିର ଦିନକୁ ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ‘ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦିବସ’ ଭାବେ ଘୋଷଣା କରିବାକୁ କଳାକାର ସଂଘ ପକ୍ଷରୁ ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଦୃଢ଼ ଦାବି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି।
କେବଳ ଆଲୋଚନା ଓ ଦାବି ନୁହେଁ, ବରଂ ସଙ୍ଗୀତର ମୂର୍ଚ୍ଛନା ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ଏକ ନିଆରା ରୂପ ଦେଇଥିଲା। ସୋହିନୀ ମିଶ୍ର, ଶଶାଙ୍କ, ସତ୍ୟଜିତ ପ୍ରଧାନ, ଶାନ୍ତନୁ ନାୟକ, ସ୍ମରଣିକା ଏବଂ ସୁକାନ୍ତ ରଥଙ୍କ ଭଳି ପ୍ରଖ୍ୟାତ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କ ଯାଦୁକରୀ ସ୍ୱରରେ ଉପସ୍ଥିତ ଦର୍ଶକ ବିମୋହିତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ।
ଶେଷରେ ଏହା କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ, ନବେ ବର୍ଷର ଓଡ଼ିଆ ସିନେମା ନିଜର ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ଐତିହ୍ୟ ବହନ କରିବା ସହ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଅନେକ ନୂତନ ଆଶା ସଞ୍ଚାର କରିଛି। ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟର ଅଭାବ ଭଳି ପ୍ରତିବନ୍ଧକକୁ ଦୂର କରିବା ସାଙ୍ଗକୁ ଯଦି ସରକାରୀ ସ୍ତରରେ ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ମିଳେ, ତେବେ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିଶ୍ଚିତ ରୂପେ ଦେଶ ବିଦେଶରେ ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ୱ ପ୍ରତିପାଦନ କରିପାରିବ। ଆଗାମୀ ଦିନରେ ‘ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦିବସ’ର ସରକାରୀ ମାନ୍ୟତା ଓଡ଼ିଆ କଳାକାର, ତଥା ସମଗ୍ର ସିନେପ୍ରେମୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ପଦକ୍ଷେପ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହେବ।